Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

«Αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση»

 Πηγή www.inred.gr

«Επανέρχομαι στο δίλημμα: «ο πολίτης πρέπει να έχει γενικές ή ειδικές γνώσεις;». Η δική μου απάντηση: πρώτον, οι ειδικοί στην υπηρεσία των πολιτών και όχι στην υπηρεσία κάποιων πολιτικών δεύτερον, οι πολίτες κυβερνώντας μαθαίνουν να κυβερνούν…
Αλλά, για να είναι σε θέση οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τα κοινά, θα πρέπει να έχουν λάβει την ανάλογη παιδεία. Όμως, η σύγχρονη παιδεία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτό το αίτημα. Στο σχολείο, ουσιαστικά, παίρνουμε εξειδικευμένες γνώσεις. Το σχολείο θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως στραμμένο στα κοινά. Στο σχολείο θα έπρεπε να αναλύεται σε βάθος κάθε τι που αφορά τους οικονομικούς, τους κοινωνικούς και τους πολιτικούς μηχανισμούς. Θα έπρεπε να υπάρχουν μαθήματα πραγματικής ανατομίας της σύγχρονης κοινωνίας.
Αλλά τι λέω τώρα… Εδώ τα σχολεία είναι ανίκανα να διδάξουν ακόμη και Ιστορία. Τα παιδιά βαριούνται στο μάθημα της Ιστορίας, ένα μάθημα που θα έπρεπε να είναι συναρπαστικό.
kastoriadis-2
Πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, εάν θέλουμε να μιλήσουμε για αληθινή εκπαιδευτική δραστηριότητα στο πολιτικό πεδίο. Κάτι τέτοιο, προϋποθέτει αλλαγή των θεσμών. Προϋποθέτει νέους θεσμούς που να επιτρέπουν -και όχι να αποτρέπουν, όπως οι σήμερον ισχύοντες- την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.Το σχολείο θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως στραμμένο στα κοινά. Στο σχολείο θα έπρεπε να αναλύεται σε βάθος κάθε τι που αφορά τους οικονομικούς, τους κοινωνικούς και τους πολιτικούς μηχανισμούς. Θα έπρεπε να υπάρχουν μαθήματα πραγματικής ανατομίας της σύγχρονης κοινωνίας. Αλλά τι λέω τώρα… Εδώ τα σχολεία είναι ανίκανα να διδάξουν ακόμη και Ιστορία. Τα παιδιά βαριούνται στο μάθημα της Ιστορίας, ένα μάθημα που θα έπρεπε να είναι συναρπαστικό. Πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, εάν θέλουμε να μιλήσουμε για αληθινή εκπαιδευτική δραστηριότητα στο πολιτικό πεδίο. Κάτι τέτοιο, προϋποθέτει αλλαγή των θεσμών. Προϋποθέτει νέους θεσμούς που να επιτρέπουν – και όχι να αποτρέπουν, όπως οι σήμερον ισχύοντες – την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. Το πιο σημαντικό όμως για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση είναι να πληρούται μια πολύ βασική προϋπόθεση: η εκπαιδευτική διαδικασία να γίνεται αντικείμενο πάθους και από τους εκπαιδευτικούς και από τους εκπαιδευομένους και, για να το πω καθαρά, αν δεν υπάρχει έρωτας αληθινός με το αντικείμενο της εκπαίδευσης, δεν μπορεί να υπάρχει ουσιαστική εκπαίδευση και παιδεία»
Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση! Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη – και στο πανεπιστήμιο ακόμη – τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει. Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα «χαρτί» και τα παιδιά ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκπαίδευση.
«Θα έλεγα πρώτα-πρώτα ότι δεν μπορούμε να χωρίσουμε την εκπαίδευση από τη συνολική κοινωνική κατάσταση. Ο μακαρίτης, ο  καημένος ο Πλάτων έλεγε ήδη ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους και νομίζω ότι αυτό είναι μια τρομερά σημαντική και βαριά αλήθεια. Η εκπαίδευση ενός ανθρώπου, η παιδεία ενός ανθρώπου αρχίζει από την ηλικία μηδέν και φτάνει ως την ηλικία ωμέγα, δηλ. τη στιγμή που θα πεθάνει, συνεχώς διαμορφώνεται αυτός ο άνθρωπος. Διαμορφώνεται από τι; Διαμορφώνεται από όλα όσα προσλαμβάνει. Διαμορφώνεται από όλα όσα είναι γύρω του».
Κάθε υπουργός παιδείας αλλάζει και κάθε χρόνο πάει και χειρότερα το πράγμα, γιατί; Γιατί δεν μπορούν να αλλάξουν, ούτε είναι ικανοί να σκεφτούν πού είναι το πραγματικό πρόβλημα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι αυτός ο έρωτας των παιδιών για αυτόν που τους διδάσκει και γι” αυτά τα οποία διδάσκει, του διδάσκοντος για τα παιδιά και γι” αυτά που διδάσκει ο ίδιος και της οικογένειας, η οποία επενδύει όλα αυτά τα πράγματα. Για να υπάρξουν όλα αυτά πρέπει να υπάρξει μια άλλη στάση απέναντι στη ζωή και στη γνώση και όχι απλώς η στάση ότι πηγαίνουμε στο σχολείο για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό ‘χαρτί’ που θα μας κάνει μετά να έχουμε το καλύτερο δυνατό επάγγελμα ή να μας κάνει να βγάλουμε τα περισσότερα δυνατά λεφτά. Όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία, θα υπάρχει μια συνεχής χειροτέρευση, όπως τη βλέπουμε και σε χώρες όχι σαν την Ελλάδα, αλλά σε μια χώρα όπως η Γαλλία, που έχει τεράστιες ισχυρές παραδοσιακές δομές από δέκα αιώνες και ιδίως στο θέμα της εκπαίδευσης, όπου βλέπει κανείς τη συνεχή φθορά των Λυκείων, των Γυμνασίων, εκεί πέρα και των εκπαιδευτικών και των μαθημάτων που διδάσκονται και των παιδιών και των οικογενειών. Και αυτό είναι όλο το κοινωνικοϊστορικό ρεύμα.
kastoriadis-1
«Η άνοδος της ασημαντότητας»  – «Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας»

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Βιβλιοπαρουσίαση: Το μικρό βιβλίο του ελευθεριακού κομμουνισμού



Την Τετάρτη στις 23/12 θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση του βιβλίου: Το μικρό βιβλίο του ελευθεριακού κομμουνισμού(http://aka.espivblogs.net/mikro-biblio/) από την ΑΚΑ (Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση) και θα ακολουθήσει κουβέντα.



Το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου δεν αποτελεί έργο κάποιων “ει­δικών”, ακαδημαϊκών ή “διανοούμενων”. Είναι ένα συλλογικό έργο εργαζόμενων, άνεργων ή επισφαλών σαν εσένα. Τα κεφάλαια που το απαρτίζουν γράφτηκαν ως ξεχωριστά μικρά φυλλάδια από την συντα­κτική ομάδα του ιστοτόπου libcom.org . Πολλές αναφορές γίνονται με βάση τη χώρα όπου ζουν και εργάζονται οι συντάκτες, δηλαδή την Αγγλία. Αποτελούν μια σύντομη εισαγωγή σε βασικές έννοιες με τις οποίες μπορούμε εμείς, οι “από κάτω”, να κατανοήσουμε καλύτερα τον κόσμο και την κοινωνία που έφτιαξαν για εμάς, χωρίς εμάς, οι “από πάνω”, όσο και των ιδεών της δικιάς μας τάξης, οι οποίες εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρες. Αυτές οι ιδέες είναι ανθεκτικές. Φυτρώνουν ακόμα παρά τα αφεντικά, τους στρατούς και τις αστυνομίες, τους δι­καστές και τους φασίστες.

Στην Ελλάδα μαθητές συλλαμβάνονται και οδηγούνται στη φυλα­κή γιατί αντιστέκονται στην υποβάθμιση των ζωών τους, Απολυμένοι αυτοκτονούν την ίδια ώρα που ναζί παριστάνουν τους γιατρούς και τους δασκάλους, μπάτσοι χτυπάνε διαδηλωτές με τις μηχανές και μετά αθωώνονται, τα αφεντικά “κάνουν πάρτυ” με τους μισθούς και τα ωρά­ρια. Στο Περού φτωχοί εκτελούνται λόγω εξώσεων, στη Βραζιλία τα ίδια, στην Ισπανία μαζεύουν ντομάτες σε παραπήγματα για να τρώει η Ευρώπη σαλάτες, όπως στη Μανωλάδα μαζεύουν φράουλες για να τρώει η Ελλάδα. Στην Αγγλία η φτώχεια θερίζει και στην Αυστραλία, μια χώρα μεταναστών, διαφημιστικές καμπάνιες προειδοποιούν τους νέους μετανάστες πως θα τους πνίξει το κράτος αν προσπαθήσουν να μεταναστεύσουν εκεί. Στην Αμερική οι μπάτσοι δολοφονούν παιδιά και κυκλοφορούν ελεύθεροι ενώ οι μητέρες τους κλαίνε με μια φωτογραφία στο χέρι. Στη Γαλλία και στην Ουγγαρία κυνηγάνε τους Ρομά και στο Χαλάνδρι τούς φέρνουν τις μπουλντόζες. Στην Αμυγδαλέζα βασανί­ζουν όπως στο Γκουαντανάμο. Στην Κίνα δουλεύουν συνεχόμενα για 30 ώρες ίσως και περισσότερο. Στην Τουρκία δουλεύουν για πενταρο­δεκάρες, στη Ρουμανία για 150 ευρώ και στα φραπεδάδικα του κέ­ντρου της Αθήνας ανασφάλιστοι. Στο Βόλο και στον Πειραιά κάνουν κουμάντο οι μαφιόζοι. Στο Μεξικό κυβέρνηση και μαφία δολοφονούν φοιτητές και τους πετάνε σε μαζικούς τάφους.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Ο ερωτόκριτος στο καφενείο του Ασυρμάτου

Σάββατο 5 Δεκέμβρη 2015 στις 8.00 μμ

Στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο της Ανοιχτής Συνέλευσης για τη διεκδίκηση του Ασυρμάτου (Πάρκο Ελ. Βενιζέλου – Μπραχάμι)

"Ο Ερωτόκριτος στο Καφενείο του Ασυρμάτου"

Στο δρώμενο συμμετέχει η Χορωδία "Αρόλιθος"
του Συλλόγου Κρητών Αγίου Δημητρίου.

(Μια «ματιά» στον “Ερωτόκριτο” από το Καφενείο του Ασυρμάτου
με φιλολογική παρουσίαση, κρητική λύρα-λαούτο-τραγούδι-απαγγελίε
ς & ρακί με ελιές και ντάκο…)

Ερωτόκριτος
(Βιτσέντζος Κορνάρος)

Θεωρούμενο ένα από τα αριστουργήματα της ελληνικής λογοτεχνίας, ο Ερωτόκριτος ανήκει στην κατηγορία των επικών ποιημάτων, γράφτηκε από τον Βιτσέντζο Κορνάρο στην Κρήτη τον 17ο αιώνα και αποτελείται από 10 χιλιάδες στίχους, σε πέντε μέρη. Το όνομά του το έχει πάρει από τον Ερωτόκριτο, το κύριο πρόσωπο του έργου, το οποίο υποδηλώνει αυτόν που έχει βασανισθεί από τον έρωτα.



Στον Ασύρματο κάθε Παρασκευή στις 9.00 μμ

το “ΚΑΦΕΝΕΙΟ-ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ” Προβολές - Φιλοσοφικές συζητήσεις - Παρουσιάσεις βιβλίων - Καλλιτεχνικά δρώμενα

Αναζητήσεις - Συλλογικά φαγοπότια - Μουσικές βραδιές

Τουρνουά τάβλι - Πρέφας & ατελείωτο «μπούρου μπούρου»...

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΑ & ΑΧΡΗΜΑΤΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Καινούργιο τμήμα κιθάρας

Την Κυριακή 1/11 στις 17:30 (πριν τη συνέλευση) θα γίνει μάζεμα για να κανονιστεί το νέο τμήμα κιθάρας. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να έρθουν για να γνωρίσουν τον δάσκαλο και να συνεννοηθούν για τις ώρες.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

Νέος Κύκλος Μαθημάτων

Ξεκινάει σιγά σιγά η καινούργια χρονιά και για το Ωδείο!

Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει, είτε ως μαθητής, είτε ως καθηγητής, μπορεί να έρθει την Κυριακή στις 18:00 στη συνέλευση, να γνωριστούμε και να φτιάξουμε πρόγραμμα!

Προς το παρόν υπάρχει τμήμα χορωδίας και μαθήματα βιολιού, φωνητικών, ηλ. μπάσσου, κοντραμπασσου και αναμένεται να προστεθούν κι άλλα.

Σας περιμένουμε!